Azərbaycan Dilində

Prezident İlham Əlievə:

Bunu yazan nə konservativ düşüncəlidi nə də liberal, ne yaşlıdı nə də gənc, nə kasıbdı nə də dövlətli, nə müxalifətçidir nə də iqtidar. Bunu - sən and verdiyin kimi – səni  özünə ləyaqətlə xidmət etməy üçün işə götürən Azərbaycan Xalqı bir simada yazır. Mən bunu nə inqilaba çağırış üçün, nə də səni dəstəkləmək  üçün yazıram. Mən bunu sadəcə bir jest kimi yazıram ki, seninle olan sosial müqaviləmizin, Konstitusiyanin, həyata keçirilməsi ilə baglı rahatsızlıglarım barəsində sən xəbərdarlı olasan. Bu jesti sene uzadmagımın səbəbi yaqin ki sadəlövh bir fikirdən yaranır – bəlkə sen mənim hisslərimnen tam dərəcədə xəbərdarlı deyilsən?

Sən söz vermişdin ki, Azərbaycanda heç bir sosial qrup, təşkilat və ya xalqın heç bir hissəsi, heç bir şəxs hakimiyyət səlahiyyətini mənimsəyə bilməz (Maddə 6); and içmişdin ki, azad sahibkarlığı təmin edeçek, iqtisadi münasibətlərdə monopoliyaların və haqsız rəqabətin qarşısını  alaçagsan (Maddə15). Mən özümü müasir Feodal sisteminde gorməyime çox məyus oluram ki, burada bir qrup insanlara vassal kimi sene  xidmət gösterməy şərti yerine, müəyyən biznes hüquqları verilib. Orta əsrlərdə olduğu kimi, qanunun aliliyi olmadan, hökmdarla vassallar arasında olan münasibət, mövcud olan bu feodal sistemində bir yapışqan rolunu oynayır. Mən idxalda, ixracda, tikintidə, nəqliyyatda, ticarətdə, və başqa sahələrdə paylanmiş haqqlardan tamamilə xəbərdarliyam. Mən müraciət edirəm ki, bu Məcəllərənin altında mənə verilən hüquqlar bərpa olunsun! Mən, vassaların gözləri düşən hər bir şeyi zəbt etmək hüququnu yox, mənim azad sahibkarlıq və iqtisadi fəaliyyət hüququmu (Maddə 59) vassalardan müdafiə etməyini tələb edirəm. Sən gerçəkdənmi, ürəydənmi korrupsiyaya garşı qoydugun komediya kampaniyasına  mənim inandıqımı düşunürsən? Sən məni düzgün qiymətləndirmirsən. Mən bu aciz səylərə gülürəm və maraqla gözləyirəm.

Feodal sistemindən dahada utancaq olarag, bu imtiyazlı qrup, coşğun var-dövlətlərini və əxlaqsız davranışlarını açıq-aşkar  büruzə verməklə, özünü pozulmuş patrisilər kimi aparib, saray çəkişmələri ilə məni rüsvay edir! Mən,  Azərbaycanı korrupsiya və şəffaflıq göstəricilərinə görə dünyanın bütün mümkün indikatorların ən aşağısında görmək istəmirəm. Bu mənim başıucalıgımı əlimdən alır, və mən öz qürurumun bərpasını tələb edirəm! Mənim qürurum məhz idman və musiqi yarışlarında qalib gəlməklə bərpa edilə bilməz. Bu əyləncələrə sərf olunan və patrisilər tərəfindən mənimsənilmiş var-dövlət mənə məxsusdur. Mən isə artıq plebey deyiləm, mən qədim təfəkkürdən uzaqlaşmışam, və mənim insan xoşbəxtliyinə olan susuzluqum məhz tamaşalarla və yaxud qladiatorlarla doymaz.

Prezident Əliev, sən cəmiyyətin siyasi həyatında iştirak etmək huququmu qorumaqa and içmişdin (Maddə 54);  informasiya azadlığın (Maddə 50), fikir və söz azadlığın (Maddə 47) təmin etməyə söz verdmişdin. Mən hətta bu məsələnin tez-tez etiraz olunan və sabitlik bəhanəsi ilə pozulan aspektlərinə toxunmuram. Sadəcə qeyd edirəm ki,  müxtəlif biznes və bina açılışlarında ictimai xeyir-dua kimi keçirilən sənin qırmızı lent kəsmə mərasimlərin, və televiziyalanmış gundəliyin həqiqətəndə mənim üçun heç bir mənalı məlumat daşımır. Sən gündəlik işivi nümayiş etdmək üçün başqa bir yol tapmalısan; və müxtəlif bizneslərə şəxsi xeyir-dua vermək üçun digər vasitələr tapmalısan – görünür ki, qanunun aliliyi olmadan belə xeyir-dualara ehtiyac çoxdu!  Uzun müddətdir ki, mən, icazə verilən və Sovet İttifaqının ən yaxşı ənənələrində yayılan xəbər və məlumatlara diqqət yetirmirəm. Onlar nə intellektual bir informasiya daşıyır, nə də ki, hansısa bir rəyin formalaşmasına təkan verir. Azərbaycanı yuxuda və durğunluqda saxlamaq üçün cəhd etmək lazım deyil.  Özünü aldatma ki, mən uydurma bir həyat yaşayıram və dediklərinin hamısına inanıram. Mənim bugünümü və gələcəyimi müzakirə etmək üçün platformaya ehtiyacım var; özümü daha yaxşı anlamaq üçün (qərb və şərqə münasibətim, konservativ və yaxud liberal düşüncələrinə münasibətim) bir ara lazımımdı. Mənim bir çox sualım var və onlar haqqında bir fikir yaratmagım lazımdır. Mənə bu fikirləri hazırlamaq üçün yerin bərpası lazımdır!

Prezident Əliev, sən razılaşmışdin ki, mən toxunulmaz, pozulmaz və ayrılmaz hüquqlara və azadlıqlara malikəm (Maddə 24). Mənim hüquqlarım və azadlıqlarım pulnan alınmış əyləncə ilə kölgelənə bilməz; və, yaxşı yağlnamış “şapka” və korrupsiya maşınınla sürətləndirilən infrastrukturun inkişafi ilə kifayət qədər təmin edilə bilməz. Mənə özümə inanmaq lazımdır, mənə arzularımın olmagı lazımdır, mənə  öz arzuma nail olmaq üçün şəxsi səylərimin kifayət olacagına və başgalarının  himayəkar hədiyyələrindən və ya tapşlarından aslı olmayacagına inamım lazımdır. Bu inamı təhdid edərək, mənim gələcəyimə təhlükə yaradırsan. Bu inam mənim haqqımdır!

Mən, mühafizə orqanlarına qaydanı, məni, mənim mülkiyyətimi və azadlıqlarımı qoruyan qardaş və bacılar kimi baxmaq istəyirəm. Mən onların qara-qorxusu altında yaşamaq istəmirəm, mən qondarma və qeyri-qanuni narkotik və silah həbslərindən və təqiblərdən narahat olmaq istəmirəm. Mən məhkəmədə ədalətli təhqiqatın olmasını istəyirəm. Bu çatışmazlıqlardan yorulmuşam və bunların mövcud olması məni təhqir edir. Mən xayiş edirəm ki, mənim təhqir və narahat olmamaq, və qara-qorxu altında yaşamamaq hüququmu təmin edəsən!

Prezident Əliev, sən bu məsələlərin mənim üçün nə dərəcədə vacib oldugunu anlamalısan. Mən boş qəlbnən etimadsızlıq şəraitində, zəif qürur və daha böyük təhqir hissləri ilə artıq qala bilmərəm. Mən sənin balaca oyununda münasibətsiz bir tərəf deyiləm, və sən qərar verə bilməzsən ki, məni xoşbəxt etmək üçün, dünyada ən uzun bulvar və ən yüksək bayraq kifayət olmalıdı. Mən səni buna qörə işə götürməmişəm. Mən 21-ci əsrdə yaşayıram, və digər xalqlar ilə yanaşı öz zamanımın bir hissəsi olmaq istəyirəm. Mən dünyanın gələcəyi, iqtisadi sistemlərin təkamülü, dinin rolu, qloballaşma və bununla bagli problemlərin  müzakirələrini başa düşmək istəyirəm. Bunun yerinə isə, özünü və ətrafını ayırmısan bir qaranlıq realiti şousuna, və istəyirsən ki,  mən baxım və feyz alım. Bu nagıllar və yalanlar; sınmış ümidlər və yerinə yetirilməmiş arzular, bu mənasız çıxışlar məni yadlaşdırır. Mən sənnən azmış oğlum kimi üzümü döndərmişəm. Səninlə mənim, Azərbaycan Xalqı ilə, arasında olan məsafə artıq kosmikdir və məni məcbur edirsən ki, liderim olmadan müasir dövrə uyğun bir identikliyimi və kimliyimi axtarım.

Mən səni nə təriflyirəm, nə də gunahlandırıram – hər halda, sən verilən mühit çərçivəsində fəaliyyət göstərməli olmusan; sən almısan, mən vermişəm, baxmayaraq ki, bəzən icəzəsiz götürmüsən. Mən səbrli və açıqürəkli olduguma görə, hüquqa itaətlə və hakimiyyətə hörmətlə yanaşmagıma görə bu jesti edirəm. Mən hələ ki, narahatlıqlarımı küçələrdə bir ultimatum kimi çatdırmaq qərarını verməmişəm. Beləliklə, bu jesti edirəm. Sən buna məhəl qoymamagı, rədd etməyi, ya da hirslənməyi seçə bilərsən. Əslində, bu seçim səlahiyyətlərini mən sənə artıq vermişəm. Amma mən özümə bir ayrılmaz hüquq saxlamışam. Mən yaddaşımın güvvəsi və seçiciliyini nəzərdə tuturam. Prezident Əliev, sənin əbədiliyini mən həll edəcəyəm. Mən səni öz tariximin səhifələrinə lazım bildiyim qədər və qərar verdiyim şəkildə qoyacagam, cünki yalnız mən bu səhifələri yaziram, və mən, Azərbaycan Xalqı, günlərin sonuna qədər yaşayacagam. Mən sənə bu jesti uzadıram ki, sən təklikdə düşünəsən -   mənim daimi yaddaşımda nə qədər və nə şəkildə özünə yer iddia etmək istəyirsən.

......

Səslər, nərələr get-gedə azaldı, axirda heç kəs qalmadı. Dədə Qorqud köksün oturdu, acı-acı agladı, yaniq ciyərini dagladı. Gördü qara mahud şalvarlı bir oglan məzar qzir.

     -           Oglan, nə qazirsan belə?

Oglan gözucu Qorquda baxdı, laqeyd-laqeyd dedi:

     -           Sənə gor qazıram, Dədə. Gördün ki, əcəldən qaçmaq olmaz? Gor da hazırdır. Di gəl gir!

Dədə Qorqud atdan düşdü, daha ölümdən qaçmaga heyi qalmamışdı. Dədə ala ilan gördü, amma heç qımıldamadı, tərpənmədi, barmaqlarını qopuzun simlərinə çəkdi, telləri dilləndirdi, çalgısının sədaları altında sözünü dedi:

     -           Hani dediyim bəy ərənlər? Dünya mənim deyənlər? Əcəl aldı, yer gizlədi, fani dünya kimə qaldı! Gəlimli-gedimli dünya, son ucu ölümlü dünya! Qoca Qorqud ölür oldun, onu bil! Karvan getdi, sən gecikdin, onu bil! Əl-aqibət uzun yaşın ucu ölüm, axırı ayrılıqdır...onu bil...